DJ. YO's DIARY

วันนี้เป็นวันเริ่มต้นของการจัดรายการวิทยุในห้องส่งของสถานีวิทยุแห่งใหม่ หลังจากผมได้ตัดสินใจย้ายมาทำงานที่นี่เพียงไม่กี่วัน ท่าทางผมคงจะตื่นเต้นเอามากๆ ดูได้จากการที่วันนี้ผมตื่นเช้ากว่าปกติ ทั้งๆที่เมื่อคืนก็นอนดึก ก็ไม่ใช่เพราะอะไรหรอกครับ ตื่นเต้นนั่นแหละ

จริงๆแล้วผมจะเข้ารายการ 8.00น. แต่ผมไปถึงที่นั่น 7.30น. เนื่องจากอยากไปทำความคุ้นเคยกับห้องส่ง เครื่องไม้เครื่องมือต่างๆก่อน เพราะเห็นพี่เค้าบอกว่ามีเครื่องมือที่ต่างจากที่ผมเคยใช้อยู่นิดหน่อย ซึ่งหลังจากที่มาดูๆเล็กน้อยก็เห็นว่าไม่น่าจะมีอะไรยุ่งยากมากนัก เลยปลีกตัวมานั่งเตรียมการจัดรายการของตัวเอง

ผมเตรียมซีดีเพลงมาเองเกือบ20แผ่น เป็นเพราะความตั้งใจของการจัดรายการในวันนี้คือผมจะเปิดเพลงที่ผมอยากเปิดครับ แต่ช้าก่อน ผมไม่ได้เป็นดีเจเอาแต่ใจตัวเองนะครับ ก็อย่างที่บอกว่าวันนี้เป็นวันแรกของผมที่ได้มาจัดรายการที่นี่ จะว่าไปไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลา กลุ่มคนฟัง แนวของเพลงที่จะเปิด ล้วนแล้วแต่เป็น"ครั้งแรก"สำหรับผมเหมือนกัน จึงเป็นเรื่องยากที่จะคาดเดาได้ว่าการตอบรับจากคนฟังในวันแรกจะเป็นอย่างไร เพราะฉะนั้นการนำเสนอแนวเพลงที่ผมชอบ และเลือกที่จะเอามาเปิดก็น่าจะเป็นการแนะนำตัวเองได้ดีที่สุด

อีกเรื่องที่ผมค่อนข้างเป็นกังวลก็คือ ที่นี่เค้ามี live cam หรือกล้องที่ถ่ายทอดภาพและเสียงขณะดีเจจัดรายการเพื่อออกอากาศสดๆทางช่องเคเบิ้ลทีวีของจังหวัดรวมทั้งทางอินเตอร์เน็ตด้วย หลายคนสงสัยว่าจะกังวลทำไม แหะ แหะ คือผมกลัวว่าพอคนฟังเห็นผมแล้วเค้าจะรีบหมุนคลื่นหนีน่ะสิ อิอิ

8.00น. ไม่มีเวลากังวลหรือเตรียมการใดๆทั้งสิ้นแล้ว ถึงเวลา ON AIR !

ผมเลือกเพลง ยิ้มไม่หุบ ของวง HUM มาเปิดรายการ เพราะเป็นเพลงที่ผมชอบหยิบมาเปิดฟังหรือฮัมเบาๆเวลาที่อารมณ์ดี และเพื่อหวังให้เพลงนี้ข่มความตื่นเต้นของผมให้ลดลงก่อนเอ่ยปากทักทายและแนะนำตัวกับคนฟังหลังจบเพลงนี้... การแนะนำตัวเองก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี แม้จะอึกๆอักๆกับอาการประหม่าอยู่บ้าง(ไม่สิ จริงๆแล้วผมหนาวต่างหากเล่า ก็แอร์มันเย็นน่ะ 555)

เพลงแนวฟังสบายๆหลายเพลงถูกเปิดออกอากาศสลับกับการพูดของผม หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง หลายๆอย่างในห้องส่งก็เริ่มเป็นมิตรกับผมมากขึ้น ไม่ว่าจะหยิบจะจับอะไรก็ค่อนข้างลื่นไหล นั่งเลือกเพลงที่จะเปิดเป็นเพลงต่อไปอย่างสบายอารมณ์ และแล้ว โทรศัพท์สายแรกก็เข้ามา (เย้ มีโทรศัพท์มาแว้ว) เธอรู้จักผมครับ เพราะเธอเป็นลูกค้าของกิจการที่บ้านผมทำอยู่ เธอบอกว่าเห็นผมทางทีวีแล้วสงสัย ก็เลยโทรมาถามให้แน่ใจ (ใช่! ทีวี ผมออกทีวีอยู่ด้วยนี่หว่า ลืมสนิทเลยจริงๆ จะว่าไป live cam ก็ไม่เลวร้ายอย่างที่คิดแฮะ ) เราคุยกันได้สักพักเธอก็ทิ้งท้ายถึงเพลงที่เธออยากฟังแล้วจึงวางสาย หลังจากนั้นก็มีคนโทรเข้ามาขอเพลงอีกแต่ก็ไม่มากนัก แต่ก็ถือว่ามากในความคิดของผมสำหรับวันแรกอย่างนี้

2ชั่วโมงในห้องส่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนผมรู้สึกเหมือนกับว่าห้องนี้เป็นห้องหยุดเวลาเลยล่ะ ผมว่าการจัดรายการ2ชั่วโมงนี่กำลังพอดีนะ ไม่มาก-ไม่น้อย คนจัดยังไม่ทันเบื่อ คนฟังก็ยังไม่ทันเซ็ง แต่วันนี้ผมเปิดเพลงมากกว่าพูดเสียอีก ฮ่าฮ่าฮ่า เหมือนมานั่งเปิดเพลงฟังเองเลย สรุปแล้ว วันแรกก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีครับ 

นี่แค่วันแรก ผมชักเริ่มสนุกซะแล้ว!