2007-11-20

posted on 21 Nov 2007 14:16 by diary-djyo

หลังจากที่การจัดรายการเมื่อวานผ่านพ้นไปด้วยดีและมีความสุข ทำให้ความอยากที่จะมาจัดรายการในวันนี้เพิ่มขึ้นกว่าเดิมเป็นอย่างมาก เรียกว่า"คึก"ตั้งแต่เช้าเลยทีเดียว

เลยตั้งใจเอาไว้ว่าจะพูดให้มากขึ้นกว่าเดิมสักหน่อย เพื่อเพิ่มการสื่อสารระหว่างผมกับคนฟัง เพราะการที่ดีเจเลือกเปิดเพลงได้แบบตามใจตัวเองแล้วถูกใจคนฟัง(ส่วนใหญ่) ผมว่ามันค่อนข้างจะเป็นเรื่องยากมาก เพราะเราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าใครฟังเราอยู่บ้าง ดังนั้น การได้สื่อสารกับคนฟังทั้งทางการพูดคุยทางโทรศัพท์และการนำเรื่องราวหรือสาระมาพูดออกอากาศ น่าจะเป็นอีกทางในการหาคำตอบให้กับคำถามที่ว่า กลุ่มใดบ้างที่ฟังเราอยู่ตอนนี้ ซึ่งพอดีกับที่เมื่อคืนได้ยินข่าวเกี่ยวกับพระมหากรุณาธิคุณของในหลวงที่ทรงพระราชทานให้แก่ครอบครัวของเด็กคนนึง ก็เลยจะเอาเรื่องนี้แหละมาชวนคนฟังคุย เพราะผมคิดว่าเช้าๆอย่างนี้ถ้าได้ฟังเรื่องดีๆก็คงจะช่วยทำให้ชื่นใจไปได้ทั้งวัน

ผมจัดรายการในวันนี้แบบไม่กังวลเรื่อง live cam แล้วครับ และยังคงจัดแบบควบคุมแนวเพลงที่จะเปิดให้เป็นไปในแนวทางเดียวกัน คือยังคงเป็นแนวเพลงฟังสบายๆอยู่ วันนี้มีโทรศัพท์เข้ามาเยอะกว่าเมื่อวานนิดหน่อย ก็ถือเป็นเรื่องที่น่าชื่นใจสำหรับผม ก่อนจะวางสายผมก็ไม่ลืมที่จะถามคนที่โทรมาแบบอ้อมๆว่าเค้าหรือเธอ"เรียน"หรือ"ทำงาน"อยู่ ซึ่งส่วนใหญ่คนที่โทรมาจะเรียนอยู่ครับ แต่จะเป็นนักเรียน,นักศึกษาที่โตขึ้นมาหน่อย และเพลงที่โทรมาขอนั้นก็เป็นเพลงแนวเดียวกับที่ผมเปิดอยู่อีกด้วย ผมคิดเอาเองในใจว่าผมคงมาถูกทางแล้ว

ความตั้งใจอีกอย่างหนึ่งของสัปดาห์แรกก็คือ ผมจะยังไม่รับโทรศัพท์หน้าไมค์ บอกตรงๆครับว่า ผมค่อนข้างที่จะคิดช้า ยังไม่สามารถโต้ตอบกับคู่สนทนาได้แบบทันทีทันใดสักเท่าไหร่ และยังไม่สามารถแก้สถานการณ์เฉพาะหน้าได้อย่างทันท่วงที เพราะหากเจอเหตุการณ์หน้าไมค์ที่ไม่คาดคิดผมจะลน และการจัดรายการจะรวน ทำอะไรไม่ถูก พลอยจะทำให้รายการในวันนั้นล่มไม่เป็นท่าอย่างแน่นอน แต่การรับหน้าไมค์ก็เป็นอีกหน้าที่และเป็นบททดสอบที่ท้าทายของการเป็นดีเจครับ เพราะฉะนั้น อาทิตย์หน้าผมจะเริ่มรับสายหน้าไมค์ครับ

แต่ก็มีเรื่องให้เงียบออกอากาศจนได้ ก็เรื่องที่ผมจะเอามาพูดออกอากาศนั่นแหละครับ คือผมเพิ่งนึกได้ตอนที่จะเริ่มอ่านว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับในหลวง น่าจะหาเพลงที่แต่งขึ้นเพื่อพระองค์ท่านมาเปิดต่อหลังจากที่พูดจบนะ ผมก็เลยนึกถึงเพลง"รูปที่มีทุกบ้าน"ที่พี่เบิร์ดร้องเอาไว้ล่าสุด ก็เลยลองค้นหาในเครื่องคอมพ์ดู แต่ปรากฏว่าไม่มีครับ เอาแล้วสิ เวลาของเพลงที่เปิดไว้ก่อนหน้าก็เหลือแค่นาทีกว่าๆ หากเปิดเพลงอีกหนึ่งเพลงก็จะกลายเป็นท้ายรายการไปแล้ว ผมก็พยายามนึกถึงเพลงอื่น แต่ตอนนั้นมันนึกยังไงก็นึกไม่ออกครับ เพลงจบแล้ว ต้องพูดแล้วล่ะ แล้วปกติเวลาผมจะพูดออกอากาศ ผมจะไม่ใช้ซาวด์เปิดคลอ เลยจะปล่อยให้เงียบไม่ได้อีก(ถ้าใครเห็นผมตอนนั้นท่าทางจะตลกมากครับ หันไปทางโน้นที ทางนี้ที โอย...เวียนหัว)

แต่ก็ถือว่าโชคยังดีอยู่บ้างครับ เพราะในเรื่องที่ผมอ่านน่ะมีคำว่า"ต้นไม้ต้นเล็กๆของพ่อหลวง"อยู่ด้วย ระหว่างอ่านไปผมก็พิมพ์คำว่า"ต้นไม้"ลงไปเพื่อค้นหาเพลง สุดท้ายก็รอดมาได้อย่างหวุดหวิดครับ ผมได้เปิดเพลง"ต้นไม้ของพ่อ"ทันพอดิบพอดี ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าช่วงสุดท้ายของการอ่านข้อมูลออกอากาศ เสียงของผมจะตะกุกตะกักบ้างหรือเปล่า เพราะในตอนนั้นสายตาผมทั้งอ่านข้อมูลและค้นหาเพลงไปพร้อมๆกัน ก็เป็นเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นหลังไมค์สำหรับวันนี้ครับ