2007-11-27

posted on 27 Nov 2007 20:12 by diary-djyo

หลังจากที่เมื่อวานอินเตอร์เน็ตทำเอาเสียขบวนไปนิดหน่อย วันนี้ก็เลยเตรียมหนังสือมาพร้อมใช้ แบบไม่ง้อระบบเครือข่ายใยแมงมุม! แถมตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะมีสติในการจัดรายการให้มากที่สุด

พอมาถึงห้องส่งก็ได้เจอกับดีเจคนที่จัดช่วงเวลาก่อนหน้าผมเหมือนทุกวัน แต่วันนี้มีน้องดีเจเยาวชนที่จัดรายการในวันเสาร์-อาทิตย์มาร่วมจัดรายการอยู่ด้วย ผมก็เลยชวนน้องเค้าอยู่ต่อ น้องเค้าชื่อ เจ ด้วยความที่ไฟแรง อยากจัดรายการ เจก็ตกลง (ที่ผมพอจะดูออกว่าน้องเค้าไฟแรงก็เพราะผมก็เคยเป็นอย่างนี้มาก่อนครับ และเดี๋ยวนี้ก็ยังเป็นอยู่เสมอๆ ) วันนี้ก็เลยได้จัดรายการ2คน (ฮ่าฮ่า...นอกเหนือความคาดหมายอีกแล้วครับทั่น)

เจพูดเก่งมากครับ ผมอายเลย ครึ่งชั่วโมงแรกผ่านไปด้วยดีครับ ระหว่างพักโฆษณา เจบอกผมว่า "พี่ เดี๋ยวครึ่งชั่วโมงหน้าเรารับสายเล่นเกมแจกเพลงหน้าไมค์กันดีมั้ย" ด้วยความที่อยากรับสายหน้าไมค์อยู่แล้ว บวกกับการที่จัดรายการกัน2คนก็เลยคิดว่าไม่น่าจะเป็นปัญหาเท่าไหร่ ก็เลยเห็นด้วยกับน้องเค้าไป "แล้วจะเล่นเกมอะไรล่ะ" ผมถามต่อ เจตอบว่า "ให้คนฟังแต่งกลอนดีมั้ยพี่" "เฮ้ย แต่งกลอนเลยเหรอ ยากไปมั้ย" ผมชักหวั่นๆแต่ด้วยเห็นความตั้งอกตั้งใจ(มากๆ)ของเจ ก็เลยคิดในใจว่าเอาก็เอาวะ ผมก็เลยตกลงกับเจว่าหลังโฆษณาเราจะพูดถึงเกมที่เราจะเล่นกัน แล้วให้เวลาคนฟังคิด1เพลง ตกลงกันตามนั้น...

พอเพลงจบเราก็เริ่มปฏิบัติการตามแผนที่ได้วางไว้(โห ฟังดูยิ่งใหญ่จังแฮะ) ...เงียบครับ ไม่มีใครโทรมาอีกแล้ว แต่คราวนี้มีเพื่อนคุยครับ เราก็คุยกันไปเรื่อยนั่นแหละ พอมีคนโทรมาเค้าก็จะขอเพลงอย่างเดียว ไม่ร่วมสนุก(?)กับเรา 2สายผ่านไป เจก็บอกผมออกอากาศว่า "งั้นเดี๋ยวผมยกตัวอย่างกลอนของผมให้ฟังนะครับ" ผมก็ตามน้ำครับ "เอาเลยครับ เจ" ... แล้วเจก็ท่องกลอนออกอากาศครับ เป็นกลอนที่หนุ่มใช้จีบสาวน่ะ แต่เป็นหนุ่มในยุคหลายสิบปีที่แล้วน่ะครับ คือเป็นคำประมาณนี้ครับ น้อง, พี่, อนงค์, มิเสื่อมคลาย ฯลฯ พอนึกออกใช่ไหมครับ ผมน่ะไม่คิดว่าเด็กม.6อย่างเจจะท่องกลอนแนวนี้ ผมล่ะอึ้งเลย แต่เจก็ท่องจนจบครับ แถมกดเสียงปรบมือให้ตัวเองเองอีกด้วย ผมก็ได้แต่ อื้ม อื้ม ... สุดท้ายก็ โอ้โห แล้วก็ปรบมือผสมโรงไปด้วยนั่นเอง เยี่ยมมาก! ไอ้น้อง

ยังไม่จบครับ (บอกแล้วไงว่าเจไฟแรง) จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครโทรมา ผมก็เลยหยอดไปว่า "ไม่มีใครโทรมา เอาไงดีครับ เจ" เพื่ออยากให้เจตอบมาว่าไปฟังเพลงกันต่อ... แต่เจว่าไงรู้มั้ยครับ "งั้นผมว่าเราเปลี่ยนมาเป็นถามปัญหาอะไรเอ่ยกันดีกว่าครับ" ฮ่าฮ่า เอากับเจสิ ผมจะทำไงได้ล่ะครับ "อ่า ลองดูครับ เราจะถามว่าอะไรดีครับ" เจถามว่า "อะไรเอ่ย อยู่ข้างหน้า" พอเจถามเสร็จ มีคนโทรเข้ามาครับ แต่ก็ไม่มีใครตอบปัญหาของเจได้ มีแต่โทรมาขอเพลงแล้วก็วางไป ผมเห็นว่ามันกินเวลามาพอสมควรแล้วก็เลยอาสาเป็นคนตอบคำถามเอง โดยที่มีเจ เป็นพรายกระซิบ(เพราะผมเองก็ไม่รู้คำตอบเหมือนกัน) นี่แหละครับภาพแสดงของประโยคที่ว่า ช่วยกันทำมาหากิน!

ผมอยากบอกว่าเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นภายในเวลาประมาณ10นาทีเท่านั้น แต่ก็ขำดี สนุกด้วย และคาดว่าคนฟังก็คงสนุกไปด้วยเหมือนกัน เพราะหลังจากนั้นมีคนโทรเข้ามาอย่าง"ล้นหลาม"

วันนี้ผมไม่ได้ทำตามแผนที่วางไว้เท่าไหร่เลย แต่น้องเจก็ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรเพิ่มหลายอย่างจากไฟในการจัดรายการด้วยกันในวันนี้ มันอาจจะไม่ใช่การจัดรายการที่ดีที่สุด แต่สิ่งที่เจทำน่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ดีเจควรทำ ที่บางอย่างผมเองยังมีน้อยกว่าเจด้วยซ้ำ ...ขอบคุณมากน้องเอ๋ย

แต่ใช่ว่าวันนี้จะดีไปเสียทุกอย่างนะครับ ผมรู้สึกว่ารายการสนุก แต่ค่อนข้างควบคุมไม่ได้ครับ มันอาจจะต้องปล่อยให้มันไหลไปอย่างนี้ก็ได้ในความเป็นจริง อาจจะไม่ต้องมาซีเรียสในรายละเอียดมากขนาดนี้ก็ได้เนอะ อืม.. ผมมีแบบฝึกหัดให้ทำเพิ่มอีกข้อแล้วเหรอเนี่ย